Dag 350 - Zacharia 10 tot en met 11 en Psalm 80

Vandaag lezen we Zacharia 10 tot en met 11 en Psalm 80 uit de NBV21

🌟 Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖 Lees mee via de app en houd je persoonlijke voortgang bij
🔎Ontdek nog meer manieren om mee te doen
📷Volg ons op Instagram
💡Schrijf je in voor tweewekelijkse Bijbelse inspiratie
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

Je luistert naar het Bijbel in een jaar podcast van het NBG.

Dit is dag 350.

Vandaag lezen we Zacharia 10 tot en met 11 en Psalm 80.

--

Je moet de Heer om regen vragen als het lente wordt. Hij maakt de wolken en de wind. Hij alleen geeft regen aan de mensen, hij alleen laat alles groeien op het land.
Je kunt op afgoden niet vertrouwen. Waarzeggers vertellen leugens, hun voorspellingen komen niet uit. Ze kunnen je niet helpen.
De mensen zijn ongelukkig, want er is niemand die voor hen zorgt. Ze zijn alleen, ze lijken op schapen die geen herder hebben.
De Heer is woedend op de onderdrukkers van zijn volk. Hij zal hen straffen.
De machtige Heer zal voor zijn volk zorgen, zoals een goede herder voor zijn schapen zorgt. Hij zal het volk van Juda weer sterk maken, zodat ze voor hem kunnen vechten. Ze zullen sterke leiders krijgen om hen te leiden in de strijd.
De Heer zal hen helpen, zodat ze hun vijanden kunnen verslaan. Ze zullen hun vijanden vertrappen in de modder. Ze zullen zelfs de ruiters en hun paarden op de vlucht jagen.
Dit zegt de Heer: ‘Ik zal het volk van Juda sterk maken en de Israëlieten redden. Ik zal voor hen zorgen en hen naar hun land terugbrengen. Ik had hen weggejaagd, maar het zal weer worden zoals vroeger. Ik ben de Heer, hun God, en ik zal naar hun gebeden luisteren.
De Israëlieten zullen hun vijanden verslaan. Ze zullen blij zijn en feestvieren. En als hun kinderen dat zien, zullen ze voor mij juichen van blijdschap.
Ik zal de Israëlieten redden. Ik zal hen roepen en hen bij elkaar brengen. Ze zullen weer een groot volk worden, net zo groot als vroeger. Ze zullen kinderen krijgen in de verre landen waar ze nu zijn. Daar zullen ze aan mij blijven denken. En als hun kinderen groot zijn, zullen ze samen met hen terugkomen naar hun land.
Ik zal de Israëlieten terughalen uit Egypte en Assyrië. Ik breng hen naar hun eigen land. Ik breng hen ook naar het gebied Gilead en naar de Libanon-bergen. En zelfs dan zal er niet genoeg plaats voor hen zijn.
De Israëlieten zullen door een gevaarlijke zee trekken, maar ze zullen sterker zijn dan de golven. Ook het diepe water van de Nijl zal voor hen opzij gaan.
Assyrië wordt verslagen, en er komt een einde aan de macht van Egypte. Ik, de Heer, zal de Israëlieten sterk maken. Zij zullen mij eren, en leven zoals ik het wil.’
Dat heeft de Heer gezegd.

---

‘Libanon-bergen, het vuur komt eraan!
Houd de vlammen niet tegen,
laat je cederbomen verbranden.
Huil maar, hoge cipressen,
want de ceders zijn gevallen,
die geweldige bomen zijn verwoest.
Huil maar, eiken in Basan,
want de bossen op de Libanon-bergen zijn verdwenen.
De herders huilen en klagen,
want er is geen gras meer voor hun schapen.
De sterke leeuwen brullen,
want ze kunnen nergens meer schuilen,
de bomen en struiken bij de Jordaan zijn verwoest.’
De Heer, mijn God, zei tegen me: ‘Je moet gaan werken als herder, bij schapen die geslacht zullen worden. Als die schapen verkocht zijn, worden ze geslacht. Niemand voelt zich daar schuldig over. De eigenaars van de schapen danken mij voor het geld dat ze zo verdienen. En de herders hebben geen medelijden met de schapen.
Ik, de Heer, ben net als die herders: ik heb geen medelijden meer met de mensen in dit land. Ik laat ze met elkaar vechten, ik laat ze alleen met hun koningen. Laten ze het land maar verwoesten, ik zal hen niet redden.’
Ik deed wat de Heer tegen mij zei. Ik ging werken voor de schapenhandelaars. Ik zorgde voor de schapen die geslacht zouden worden. Daarbij gebruikte ik twee stokken. Ik noemde de ene stok Goedheid en de andere Eenheid.
Ik stuurde in één maand drie andere herders weg. Want zij hadden geen respect voor mij en ik had geen geduld met hen. Daarna zei ik: ‘Ik wil niet meer voor de schapen zorgen. Als ze doodgaan, gaan ze maar dood. Als ze verdwalen, verdwalen ze maar. En laat de rest elkaar maar opeten.’
Ik pakte de stok die Goedheid heette. Die brak ik in stukken, want ik wilde niet meer voor de schapen zorgen. Zo liet ik zien dat de Heer niets meer te maken wilde hebben met zijn volk. En zo ging het ook vanaf die dag.
De schapenhandelaars letten goed op mij. Ze begrepen dat ik al die dingen namens de Heer deed. Ik zei tegen hen: ‘Als jullie nu tevreden zijn, geef me dan mijn loon. Maar als jullie niet tevreden zijn, hoef ik het niet te hebben.’ Toen gaven ze me 30 zilverstukken.
De Heer zei tegen mij: ‘Is dat alles wat ze je willen betalen? Breng dat geld maar naar de tempel. Dan kan het daar bewaard worden.’ Ik pakte de 30 zilverstukken, en ik bracht ze naar de tempel.
Daarna brak ik ook de andere stok in stukken, de stok die Eenheid heette. Zo liet ik zien dat er geen eenheid meer was tussen de mensen in Juda en de mensen in Israël.
Toen zei de Heer tegen mij: ‘Je moet nog een keer doen alsof je een herder bent, een slechte herder. Want ik zal zorgen dat er in het land een slechte leider komt. Een leider die niet zorgt voor het volk. Een leider die lijkt op een slechte herder, die niet goed voor zijn schapen zorgt. Hij kijkt niet hoeveel schapen er ontbreken. Hij gaat niet op zoek naar de schapen die verdwaald zijn. Hij zorgt niet voor de zieke schapen, en hij geeft de gezonde schapen niet goed te eten. Maar hij eet wel het vlees van de vette schapen, hij laat geen stukje vlees aan de botten zitten.
Het zal slecht aflopen met die slechte herder, die zijn schapen in de steek laat! Zijn arm zal worden afgehakt, en zijn rechteroog zal worden uitgestoken. Dan raakt hij al zijn kracht kwijt, en dan kan hij niet meer zien.’

---

Een lied van Asaf. Voor de zangleider. Op de wijs van het lied ‘De lelies en de wet’.
God, u zorgt voor Israël,
zoals een herder voor zijn schapen zorgt.
Luister naar ons gebed!

Uw troon staat in de hemel,
een stralend licht schijnt om u heen.
Kom naar ons toe,
laat u zien aan de stammen van Israël,
aan Efraïm, Benjamin en Manasse.
Laat zien hoe machtig u bent,
en kom ons redden.

God, geef ons weer kracht.
Kom bij ons en bescherm ons,
dan zijn we gered.
Heer, machtige God,
hoe lang blijft u nog boos op ons?
Wanneer hoort u ons gebed?
Wij eten niet meer van verdriet.
We huilen alleen maar,
we drinken onze eigen tranen.
Andere volken maken ruzie om ons land,
onze vijanden lachen ons uit.
En u laat dat gebeuren!

Machtige God, geef ons weer kracht.
Kom bij ons en bescherm ons,
dan zijn we gered.
Vroeger hebt u ons uit Egypte bevrijd,
u hebt andere volken voor ons weggejaagd.
U zorgde goed voor ons,
zoals een boer zorgt voor zijn wijngaard.
Hij zoekt goede grond uit voor zijn druiven.
Zo hebt u ons een goed land gegeven
met ruimte om te wonen.

Zoals een druivenplant groeit en sterk wordt,
zo groeiden ook wij.
We werden een machtig volk.
We heersten in de hele wereld,
van het oosten tot het westen,
van het noorden tot het zuiden.

Waarom hebt u ons nu in de steek gelaten?
Iedereen kan alles van ons stelen.
Onze vijanden gaan tekeer als beesten,
ze pakken alles van ons af.

Machtige God,
kijk naar ons vanuit uw hemel,
en kom bij ons terug.
God, zorg weer voor ons,
en maak ons weer sterk.
U had ons toch een eigen land gegeven?
En u had toch een koning voor ons uitgekozen?
Maar nu zijn we alles kwijt,
en ons land is verwoest.

Jaag onze vijanden weg, vernietig ze!
Help en bescherm uw volk,
help de koning die u hebt uitgekozen.
Dan zullen wij u altijd trouw zijn.
Maak ons weer sterk,
dan zullen wij u eren.

Heer, machtige God, geef ons weer kracht.
Kom bij ons en bescherm ons,
dan zijn we gered.

---

Dit is de Bijbel in een Jaar podcast dag 350.

Een podcast van het NBG.

Morgen staat er een nieuwe aflevering voor je klaar.