⚔️ Genade en recht - Psalm 69:20-37

Herken je de gevoelens van de dichter? Denk nog even terug aan alle emoties in deze psalm. Welke past bij hoe je je nu voelt?

💬 Laat een reactie achter via WhatsApp
📲Heb jij de MijnBijbel app al gedownload?
🌟 Laat een review achter in jouw podcastapp!
☕Steun onze missie en doneer een kopje koffie
📖Lees de tekst mee op debijbel.nl
📱 Abonneer op ons WhatsApp kanaal
📷Volg ons op Instagram
💡Schrijf je in voor tweewekelijkse Bijbelse inspiratie
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.

Vandaag lezen we uit Psalm 69:20-37.

Heer, u kent al mijn vijanden.
U weet wat ze met mij hebben gedaan,
u ziet hoe slecht het met mij gaat.
Ik heb alle moed verloren,
ik voel me ziek.
Ik hoopte op medelijden,
maar dat kreeg ik niet.
Ik zocht mensen die me konden troosten,
maar die vond ik niet.

Mijn vijanden deden vergif in mijn eten,
en ze gaven me azijn te drinken.
Heer, laat ze stikken in hun eigen eten,
samen met hun vrienden.
Zorg dat hun ogen niets meer zien,
zorg dat ze geen kracht meer hebben.

Laat ze zien hoe woedend u bent,
zorg dat ze niet kunnen ontsnappen.
Verwoest hun huizen,
laat er niemand meer wonen!
Want ze achtervolgen mensen die al door u zijn gestraft,
en ze lachen om mensen die door u zijn gedood.

Tel al hun misdaden bij elkaar op,
vergeef hun niets!
Haal hun namen weg uit uw boek,
tel ze niet mee bij de goede mensen.

God, ik ben zwak en ik heb pijn,
help mij en bescherm mij.
Ik wil God prijzen met een lied,
ik wil hem eren en danken.
Dat heeft de Heer liever dan een offer,
dan een stier die voor hem wordt geslacht.

Mensen die trouw zijn aan God,
zullen zien dat ik hem dank.
Zo krijgen ze nieuwe moed.
De Heer zal luisteren naar zijn arme volk.
Nu leven ze nog in het land van hun vijanden,
maar hij zal hen niet vergeten.

Laat de hele wereld zingen voor de Heer,
alles wat leeft in de hemel, op aarde en in de zee.
Want de Heer zal Jeruzalem redden,
hij zorgt dat er weer huizen komen in Juda.
Het volk van God zal daar weer wonen,
de mensen die God liefhebben, krijgen hun land terug.
Zij zullen het land voor altijd bezitten.

---

Psalm 69 begon met diepe ellende, en dat gaat in dit stukje nog even door. De dichter is zelfs zo wanhopig dat hij verbaal om zich heen slaat. Zijn vijanden hebben hem zo mishandeld dat hij hun ook allerlei ellende toewenst. Het zijn geen makkelijke teksten om te lezen - past dit soort wraakzucht wel bij het geloof in een liefdevolle God? Soms misschien wel... soms zijn de misdaden van mensen zo groot dat het misschien wel goed is als ze een keer een koekje van eigen deeg moeten proeven, om te ervaren hoeveel ellende ze hebben veroorzaakt. Als we maar niet zelf voor rechter gaan spelen, maar dit aan God overlaten. 

Herken je de gevoelens van de dichter? Denk nog even terug aan alle emoties in deze psalm. Welke past bij hoe je je nu voelt?